Gurê Bêaqil

Azadîya gelan bi ronîkirin û xwedîderketina berhemên gelêrî pêkan e. Ro li me za bi xebatên hêja ên Rozayê û vê çîrçîrokê diyarî hez û hêza wê yî kurdî dikim.

Gurê bêaqil

                                 

Gotin wextekî gurekî birçî hebû. Ev gur gurekî bêaqil bû. Ev gur rojekê birçî bibû û gotiye hela ez ji xwe re tiştekî naxwim. Gur li çiya û newala digere. Çû li bizinekê rast hat û ji bizinê re gotiye ez ê te bixwim. Bizinê jî ji gur re gotiye:

Kera Mirî ya Pişkê

Em wek POPKURDê bi kêfxweşî bloga Roza Sîera dişopînin. Em hêvî dikin tûrika wê hîn tijîtir bibe.

Mehmedemîn bi zilamekî kal re ji bo kirîna kerekê li hevdu kir.
Lê ji ber ku karê zilamê kal bi kerê xilas nebûbû li hev kirin ku, sibê derdora seat dehan Mehmedemîn, werê kera xwe ji zilamê kal bigire. 
Lê ji zilamê kal re pere zû lazim bû berîya ku ji hevdu biqetin Mehmedemîn pereyê kalo dane wî û çû malê.
Roja din hate ba kalo û jê pirsî, kalo kanî kera min wa ye ez hatim kera xwe bibim.

Kalo ji Mehmedemîn re dibêje;

Zîzanê

      Ez vê çîroka min berhevkariya diyarîyi bloga Roza Sierra dikim. Ji ber ku ji nêriya şîr didoşe ☺
               

Hebû, tunebû rahme li dê û bavê min we bû. Zîzanê, sê birayên wê, ca wê, bavên wê û jinbirik wê. Zîzanê û jinbira xwe çûn gotin ‘ emê herin çeka(cilan) bişon.’Çûn çolê çek şûştin. Zîzanê çû nav derîkan çek raxistin. Hat, giş bibû xwîn. Nighê wê dirî tê de rabibûn, bibû xwîn.
Jinbira wê got ‘xwişka we, ne di rêya baş de ye.’Ca wê got ‘emê mala xwe barkin.’Mala xwe dan hev, ca (dayika)Zîzanê serê wê danî ser çonga xwe û digiriya. Zîzanê kete xewê, bibû sibeh malbata wê xanî bar kiribûn.

Çêleka Zerî

    Bi wesîleya Roza'ya berkeftî xizmeteke biçûk ji bo xelkê me.

     Hebû kes ji Xwedê meztir tinebû. Çêlekik zerî hebû û keçikik hebû di ber destê ap û amojna de bû. Amojna wê tîni her ro parîk nanê cehînî dixi tûrik û keçikê dişîni ber çêlekê o nanê genim jî didi zarokê xwi. Didi zarokê xwe keçik diheri çolê ber çêlekê keçik li ber çêlekê, birçî yi rûdinê o digrî. Digrî bi çêlêkê ‘r  dipeyivi dibê amojan mi her ro nanê cehînî didi mi, dibê ez nikarim vî nanî bixwim o carê wî nanê cehînî didi çêlekê, çêlek dixwi. Zikê çêlekê pir pê dişewiti o çêlek dibê, weri dibê, ser guhkî min wê av bê tê avê vexwi o dibê li ser guhkî mi ti çi te’amê Xwedê te’ala xweş bixwazi tê wiya bixwi, wê Xwedê bidi ser wî guhî tê bixwi.